نقد نظام آموزشی در کلام دانش اموزان(2)

یکی از معایب آموزش و پرورش فضای آموزشی آن است،اکثـر کلاس های درس خسته کننده و یکنواخت است و این باعث می شود دانش آموزان خسته شوند و به درس گوش ندهند هرچند که دانش آموزان با خیره شدن به معلم اظهار می کنند که درس را می فهمند! و این مهارت معلم را می طلبد که متوجه این مشکل شود.
حجم دروس بسیار زیاد است و آموزش گروهــی کمتر صورت می گیرد،از مزایای آموزش گروهــی طرح ایده های نو و ترغیب دانش آموزان برای صحبت کردن است.
مسئله دیگر سرکوب شدن روحیـــه ی نشــاط جوانی دانش آموزان است ، مدرسه مکان  چندان مناسبــی برای حفظ روحیه نشاط در دانش اموزان نیست بلکه کلاس درس به یک مکان خسته کننده تبدیل شده و بعضی دروس تحمیلی اند بدون اینکه سنجیده شود که آیا این درس تاثیری در امروز و آینده دانش آموز دارد یا نه؟!
اهدافی که در آموزش و پرورش تعریف می شود بیشتر کوتاه مدت و مقطعی است در صورتی که ما در آموزش و پرورش نیازمند اهداف بلند و کلان هستیم که بر اساس نیاز های فرهنگــی و ملــی کشورمان طراحــی شده باشد.... من امیدوارم این معایب هر چه زودتر برطرف گردد.

                    زینب گنجعلیخانی- دبیرستان هدی(دوره دوم)

استاد نمونه

یکی از اساتید بزرگوار بخش علوم تربیتی دانشگاه  باهنر کرمان،جناب آقای دکتر سیدحمیدرضا علوی هست  که چند سال قبل افتخار شاگردیشون رو داشتم . رفتار ایشون در کلاس باعث افزایش اعتماد به نفس در دانشجو میشد بارها شاهد این بودیم که استاد راضی نمی شد با وجود خستگی زیاد در حضور دانشجو چای بنوشند یا اگر دانشجویی وارد کلاس میشد ایشون به احترام دانشجو می ایستادندو پس از این که دانشجو می نشست ایشون نیز می نشستند،وقتی دانشجویی پاسخ سوالی را به اشتباه بیان میکرد ایشون سریع عکس العمل نشون نمی دادند  بلکه با سوالهای متعدد دانشجو رو به سوی پاسخ صحیح هدایت می کردند این ها بخش کوچکی از رفتارهاشون هست که درس بسیار خوبی برای همه ی ما بود.

رفتار محترمانه ی ایشون با دانشجویان منحصر به دوران دانشجویی دانشجو نمی شد بلکه پس از فراغت از تحصیل نیز  کما فی السابق با ما رفتار می کردند به طوری که  امیدوار بودم هر کار ی داشته باشم  در حد توان کمک خواهند کرد ،چند روز قبل طی ایمیلی ازشون خواستم که جهت غنای کتابخونه مدرسه تعدادی کتاب خوب بهمون معرفی کنند، ایشون علاوه بر این که بزرگوارانه لیست کتابهای متعددی برام ارسال کرده بودند چند جلد کتاب نیز به کتابخونه مدرسه اهدا کردند، نکته ی بسیار زیبا در رفتارشون  این بود که این کار رو نه تنها زحمت نمی دونستند بلکه به چشم رحمت الهی بهش نگاه می کردند و کلی از من تشکر کردند که باعث شدم  در این کار خیر سهیم شوند،وقتی رفتارشون رو دیدم ناخودآگاه یاد این سخن حضرت علی(ع) در نهج البلاغه افتادم که خطاب به امام حسن(ع) می فرمودند«...اگر مستمندی را دیدی که توشه ات را تا قیامت می برد و فردا که به آن نیاز داری به تو بازمیگرداند،کمک او را غنیمت شمار و زاد و توشه را بر دوش او بگذار و اگر قدرت مالی داری یبشتر انفاق کن و همراه او بفرست،زیرا ممکن است روزی در رستاخیز ،در جستجوی چنین فردی باشی و او را نیابی».

به راستی که اگر چنین دیدگاهی در ما شکل بگیره، هرگز کمک به دیگران را مایه زحمت خود ندانسته بلکه آن را رحمتی از جانب خدا خواهیم دانست که پس از مرگ دستگیرمان خواهدشد. از خداوند بزرگ برای این استاد بزرگوار که مایه مباهات دیار کریمان است آرزوی سلامتی و طول عمر دارم.

 جناب آقای دکتر علوی سال گذشته برنده دهمین جایزه  زنده یاد افضلی پور شدند کتابهای ارزنده ی «اینگونه تربیت شدم» و« راه های رهایی از ناآرامی» که توسط ایشون نوشته شده،بسیار پندآموز و جذاب هستند.

ارسطو می‌گوید: افتخار كسانی كه به كودكان تعلیم می‌دهند، بیش از كسانی است كه آنها را به وجود می‌آورند. معلم و دانش‌آموز، دو ركن اساسی آموزش و پرورش هستند. آموزش و تدریس، كاری بسیار ظریف و حساس است و هر كسی كه سواد یا معلوماتی در زمینه خاصی كسب كرده است، نمی‌تواند معلم موفقی باشد. پس معلم شایسته، كسی نیست كه در یك دبستان یا دبیرستان تدریس می‌كند، بلكه می‌تواند هر فرد واجد شرایطی باشد كه در حوزه تربیتی فعالیت کرده و می‌خواهد در كار تدریس و فن آموختن، موفقیت به دست آورد.

تبریک سال نو

 مگر می توان در موسم بهار، گل را بوئید و معطر نشد؟

غنچه و سبزه نورس را دید و از نو نروئید؟

نوازش نسیم پر مهر را فهمید و به حرکت در نیامد و ..... ؟!    

آری دوستان عزیز  در همنوائی و همگرایی با نظام زیبای حاکم بر هستی و کائنات، یعنی حاکمیت بهار بر پهنه ی طبیعت، شما نیز بهار را بر تمامی گستره حیاتتان حاکم کنید.

آغاز بهار و سال نو بر شما فرخنده و خجسته باد.